Cześć.!
W końcu postanowiłam, że zacznę pisać o swoim życiu. Bardzo ciężko mi jest się do tego zabrać, ale w końcu trzeba. :)
No więc... Jak byłam mała, mieszkałam w wynajmowanym mieszkaniu. Nie było aż tak źle. Tata pracował w Niemczech, wszystko się układało. Żyłam na poziomie takim, jak każdy. Nie mieliśmy własnego domu, więc tata postanowił, że postawi dom Nasz własny. Zaczął go budować koło domu moich dziadków, z którymi mieszka moja ciotka z wujkiem, kuzynem i dwiema kuzynkami, na terenie, który znajdował się najwyżej w naszej wsi. Teren ten mało osób zamieszkuje, więc jest cisza i spokój. Wokół same lasy i pola. Bardzo, ale to bardzo mało osób tutaj chodzi i mi to pasuje. Do mojego "domu" idzie się 1km z dołu, czyli na normalny teren. Mniejsza z tym. Tata zaczął budować dom, ale się nie udało go wybudować do końca, bo pani, która wynajmowała Nam mieszkanie, kazała Nam się wyprowadzić, bo ten dom chciała komuś sprzedać, czy coś. Nie mieliśmy wyjścia, więc przeprowadziliśmy się do tego domu, który był w trakcie budowy. Dom jest dość duży. Jest tylko jeden poziom mieszkalny. Mamy małą kuchnię, łazienkę, kotłownię, pomieszczenie, w którym trzymamy przetwory domowej roboty, salon, w którym śpimy i mały pokój, który mój brat sobie zrobił i w którym śpi. Nie wydaje się to aż tak złe miejsce do mieszkania. Niestety pozory mylą. U Nad w domu jest zimno, w zimie kapie z sufitu, ściany są brudne w każdym rogu przy suficie, a do tego się kruszą, wszystko co trzymamy w szafkach pleśnieje i wgl. To nie są warunki do mieszkania.
Wcześniej mi nie przeszkadzało to, jak mieszkamy, bo nie ważne gdzie się mieszka i w jakich warunkach, ważne z kim się mieszka. Tak było do czasu, gdy na weselu mojej kuzynki coś się wydarzyło. Tata dostał nagłego napadu bynajmniej padaczki, bo jak się dowiedziałam jakieś 2 miesiące temu ad mamy, padaczka jest u Nas rodzinna. Wiem, wiem. Śmiesznie to brzmi. No i jak tata miał ten "napad", strasznie się bałam, że to coś poważnego i że go stracę. tego dnia nigdy nie zapomnę. Pojechał do szpitala, ale się wrócił i znowu miał "napad". Przez jakiś czas był w domu i ja cały czas się bałam, że znowu będzie go miał. W końcu wyjechał i w Niemczech miał kilka napadów. Może temu Nasza sytuacja finansowa się aż tak pogorszyła. Później było jeszcze gorzej, bo tata zaczął pić. Nie odzywał się do Nas. nie dzwonił. Wtedy nastały ciężkie czasy, później znowu było dobrze. Aż do momentu, gdy byłam w I gimnazjum. To było 2 lata temu (teraz jestem już w III gimnazjum) pod koniec roku. Tata znowu pił. Doprowadziło to do tego (z reszta nie pierwszy raz.!) . że głodowaliśmy. Nie mieliśmy co jeść przez jakiś czas. Ale wtedy było jeszcze gorzej, bo to tego doszło to, że odcięli Nam prąd. Przez miesiąc, może dłużej, żyliśmy bez prądu i bez jedzenia (jedliśmy tylko chleb, który mieliśmy od dziadków-oni też nie są w znakomitej sytuacji finansowej- i ziemniaki). Myślałam, że nie wyjdziemy z tej sytuacji, ale jednak się udało. To wszystko pogarszało jeszcze to, że moje dwie, wtedy nowe, przyjaciółki, które już nimi nie są, ale o tym innym razem powiem, kilka razy chciały do mnie przyjść. Nie potrafiłam im powiedzieć tego, że nie najlepiej Nam się układa i nie mogłam ich do siebie zaprosić. Od tamtej pory Nasza sytuacja się poprawiła, ale znając moje szczęście, pewnie się pogorszy. Jak zawsze... Ale mam nadzieję, że tym razem wszystko potoczy się inaczej.
Tym bardziej, że doszedł do Nas jeden członek rodziny i z tym nie jest za fajnie. Wszystko jest tak strasznie skomplikowane. ://
Mój brat ma córeczkę. Ona jest taka kochana i wszystko byłoby fajnie gdyby nie to, że ona jest niestety chora. Dlaczego akurat mojej rodzinie przytrafiają się takie rzeczy.? Jak się okazało, u mojej bratanicy wykryto w 8 miesiącu ciąży bardzo rzadką chorobę nerek.
Na dzisiaj to już chyba tyle. Jutro kolejny dzień egzaminów próbnych. >.< Masakra jakaś. ://
.jpg)


.jpg)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz